CZYM JEST OSTEOPATIA?

Osteopatia jest manualną metodą postępowania diagnostycznego i terapeutycznego w dysfunkcjach ruchomości stawowej i tkankowej z ponad stuletnią tradycją. Filozofia osteopatyczna skupia się na dysfunkcjach biomechanicznych w narządzie ruchu, układzie trzewnym i płynowym oraz relacjach, jakie powstają między nimi. Zadaniem terapeuty pracującego zgodnie z tą filozofią jest przywrócenie naturalnej ruchomości i jakości tkanki, zwiększając w ten sposób możliwości regeneracji i „samoleczenia” organizmu.

Twórcą koncepcji był T.A Still - lekarz praktykujący w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych. Dokładnie w 1874 roku Still zdecydował się ogłosić światu tezy medycyny osteopatycznej, opartej na następujących założeniach filozoficznych:

- ciało jest całością,

- struktura i funkcja wzajemnie są sprzężone,

- ciało ma stałą tendencję do samoleczenia,

- główna przyczyna chorób to zaburzenia ukrwienia tkanek na skutek zaburzonej ruchomości.

Osteopatia traktuje człowieka jako psychofizyczną całość, będącą w stanie dynamicznej równowagi. Zaburzenie tej równowagi może skutkować wystąpieniem dysfunkcji lub choroby. Jak mawiał twórca osteopatii: „Każdy może znaleźć chorobę, chodzi o to, żeby znaleźć zdrowie w człowieku”. Osteopatia to zatem sztuka poszukiwania zdrowia w ciele człowieka, sztuka odkrywania przed nim samym możliwości, z których nie zdawał sobie sprawy, zarówno w sferze fizycznej, jak i psychicznej.

Osteopatia z powodzeniem współpracuje i może być uzupełnieniem leczenia klasycznego - chirurgicznego lub farmakologicznego, poprzez „czuwanie” nad jakością ruchu tkanek chorego, a także poprzez odpowiednie stymulowanie procesów naprawczych organizmu. Tkanki w dobrej kondycji są bardziej odporne na urazy, infekcje i zapewniają prawidłowe funkcjonowanie niezbędne w utrzymaniu prawidłowej „równowagi” organizmu.

Najważniejszymi wskazaniami do zabiegu osteopatycznego są:

- bóle kręgosłupa i stawów obwodowych,

- napięciowe bóle głowy,

- kontuzje sportowe i zawodowe,

- dyskopatia,

- zespoły uciskowe nerwów i naczyń,

- zawroty głowy,

- zaburzenia zgryzu,

- bolesne miesiączkowanie,

- dolegliwości związane z ciążą i porodem (np. wysiłkowe nietrzymanie moczu, rozejście kresy białej),

- schorzenia ortopedyczne (skręcenia, złamania, stany po zabiegach operacyjnych),

- zaburzenia tkanek miękkich (łokieć tenisisty, łokieć golfisty, zapalenie ścięgna Achillesa, zapalenie rozcięgna piętowego, ostroga piętowa),

- zaburzenia o podłożu psychosomatycznym (dolegliwości bólowe bez wyraźnej medycznej przyczyny, zaburzenia snu i regeneracji).

Warto jednak pamiętać, że wizyta u osteopaty nie zastąpi zdrowego stylu życia. Osteopaci kładą duży nacisk na odpowiednią edukację swoich pacjentów w zakresie „higieny” pracy, promują aktywne formy spędzania czasu wolnego, a także właściwe nawyki żywieniowe. Każdy terapeuta powinien być świadomy tego, że ewentualna pomoc będzie tym skuteczniejsza, im większe są zasoby wewnętrzne organizmu. Osteopata, jak mówił Sutherland, „nie wykonuje cudów ani nie daje gwarancji na wyzdrowienie, jego jedyną gwarancją jest profesjonalizm”.

Źródła:

  1. Godek P., Wprowadzenie do osteopatii. Praktyczna fizjoterapia & rehabilitacja 2010; 3:8-15
  2. https://osteopatia.pl

Facebook